فاطمه الزهرا (سلام الله علیها) خفر
 
 


*مدرسه علمیه فاطمه الزهرا خفر*
این وبلاگ توسط معاون فرهنگی مدرسه مبارکه جهت ارائه مطالب مفید و حضور فعال طلاب در فضای مجازی راه اندازی شده است. الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم




جــســتــجــو



خاکریز
مهدویت امام زمان (عج)


تــدبّــر
آیه قرآن


رتـبـه
  • رتبه کشوری دیروز: 71
  • رتبه مدرسه دیروز: 1
  • رتبه کشوری 5 روز گذشته: 117
  • رتبه مدرسه 5 روز گذشته: 1
  • رتبه کشوری 90 روز گذشته: 214
  • رتبه مدرسه 90 روز گذشته: 1


آمــار وبــلاگ
  • امروز: 43
  • دیروز: 18
  • 7 روز قبل: 111
  • 1 ماه قبل: 380
  • کل بازدیدها: 4880


دوســتــان مــن
  • تسنیم
  • رضوی
  • گل نرگس
  • مدرسه حضرت فاطمه (س) سقز
  • سین بانو
  • روشنک بنت سینا
  • محدثه معین السادات
  • راضیه میرزایی سردره
  • رقیه ابراهیمی راد

 



    خدایا!

شب یلدای هجران را به یُمن ظهور ماهِ کاملش کوتاه کن که شب پرستان، هم چنان چشم بر صبح صادقش بسته‌اند و مؤمنان، طلوع خورشید جمالش را نزدیک می‌دانند.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[سه شنبه 1395-09-30] [ 01:42:00 ق.ظ ]




حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز در دیدار مسئولان نظام، میهمانان سی‌امین کنفرانس وحدت اسلامی، سفرای کشورهای اسلامی و قشرهای مختلف مردم تأکید کردند: امروز دو اراده در منطقه در تعارض با یکدیگر قرار گرفته است: «اراده‌ی وحدت» و «اراده‌ی تفرقه»؛ و در این اوضاع حساس، «تکیه بر قرآن و تعالیم الهی پیامبر اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)» به‌عنوان داروی وحدت‌بخش، راه‌حل محنت‌های دنیای اسلام است.

 

رهبر انقلاب اسلامی با تبریک میلاد مسعود حضرت ختمی مرتبت محمد بن عبدالله(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و ولادت باسعادت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) افزودند: اهمیت وجود مقدس پیامبر اسلام به حدی است که پروردگار کریم در قرآن مجید به‌خاطر دادن این نعمت بی‌بدیل، بر بشریت منّت می‌گذارد. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با استناد به تعبیر قرآنی «رحمةً ‌لِلعالمین»، تعالیم پیامبر اعظم را راهی برای نجات همه‌ی بشریت خواندند و افزودند: دشمنان بشریت و صاحبان زر و زور با این تعالیم سعادت‌بخش مخالفند و به همین علت، خداوند به پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) دستور می‌دهد ضمن خودداری از پیروی و سازش با کفار و منافقین، با آنان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر.

 

جهاد با دشمنان اسلام و بشریت، البته به تناسب شرایط مختلف، گاه نظامی، گاه سیاسی و در شرایطی فرهنگی یا حتی علمی است و ملت‌های مسلمان به‌خصوص مبلغان دینی و جوانان باید با مطالعه و شناخت تعالیم الهی به پیامبر خاتم(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، این مجموعه‌ی حیات‌بخش را مورد استفاده قرار دهند. دنیای اسلام، امروز دچار گرفتاری‌ها و رنج‌های فراوانی است که «اتحاد، هم‌افزایی، تعاون و عبور از اختلافات مذهبی و فکری در زیر سایه‌ی مشترکات فراوان اسلامی»، راه‌حل این مشکلات و مصائب است.

ادامه »

موضوعات: مناسبت, سیاسی, فرهنگی  لینک ثابت
[شنبه 1395-09-27] [ 07:14:00 ب.ظ ]




 

طلیعه حضور حوزه های علمیه خواهران استان فارس به مدت دو روز در چهارشنبه و پنج شنبه 24و25 آذر برگزار شد. سخنرانی آیت الله موحد رئیس حوزهای خواهران استان فارس،آیت الله اسکندری معاونت فرهنگی تبلیغی حوزه های علمیه خواهران ، آیت الله  دستغیب تولیت استان احمدی و محمدی، حجت الاسلام نیری، مسابقه دل نوشته، خلاصه نویسی و… از برنامه های این همایش بود.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[پنجشنبه 1395-09-25] [ 11:28:00 ب.ظ ]




جواد تابستان‌ها کار می‌کرد؛ بامیه، شکلات و از این جور چیزها می‌فروخت و به خانواده کمک می‌کرد. همیشه هم از من می‌پرسید چی دوست داری تا برایت بخرم. مقداری هم برای همسایه‌ها و دوستان کنار می‌گذاشت. 


با نخستین حقوقی که از پالایشگاه نفت آبادان گرفت برای یکی از افراد فامیل که وضعیت اقتصادی خوبی نداشت و بافتنی می‌کرد، یک دستگاه چرخ بافتنی خرید. یک روز گفت نیت کردم شما را به مشهد ببرم و من، مادر و مادربزرگم را به مشهد برد. 


نقل شده از فاطمه تندگویان، خواهر شهید

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت, فرهنگی  لینک ثابت
[سه شنبه 1395-09-23] [ 04:43:00 ق.ظ ]




توصیه‌های رهبر انقلاب به ائتلاف ملی شیعیان عراق ۱۳۹۵/۰۹/۲۱
حفظ و استمرار وحدت و مراقبت از آن رسیدن به اهداف ارزشمند تحالف ملی، فقط با حفظ انسجام و وحدت امکان‌پذیر است و باید برای استمرار این موضوع، مراقبت شود.
حمایت از دولت‌های مستقر عراق یکی از وظایف مهم تحالف ملی حمایت از دولت‌های مستقر در عراق است.
حمایت و تقویت حشدالشعبی حشدالشعبی یا همان نیروهای مردمی یک ثروت عظیم و ذخیره‌ی بزرگ برای امروز و فردای عراق است که باید حمایت و تقویت شود.
تقویت دانشگاه‌ها و استحکام پایه‌های علم و تحقیق تقویت دانشگاه‌ها و استحکام بخشیدن به پایه‌های علم و تحقیق در عراق حتماً باید مورد توجه جدی قرار گیرد، به‌خصوص آنکه آمریکایی‌ها و دیگر دشمنان ملت عراق، بسیاری از دانشمندان این کشور را به قتل رسانده‌اند.
اعتماد نکردن به آمریکا و فریب نخوردن از آنها به آمریکایی‌ها اصلاً اعتماد نکنید. آمریکایی‌ها همواره با اقتدار کشورهای اسلامی ازجمله عراق مخالفند و هیچ‌گاه نباید فریب ظاهرسازی‌ها و لبخندهای آنها را خورد.

 

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
 [ 04:39:00 ق.ظ ]




پایان نامه با عنوان «بررسی عوامل امنیت اجتماعی بانوان از دیگاه اسلام» توسط خانم معصومه بحرینی جمع آوری گردیده، در تاریخ چهاردهم اسفند دفاعیه آن صورت گرفته و موفق به کسب نمره عالی گردیده است.

 

چکیده

امنیت به معنای آرامش خاطر و ضد ترس است که یکی از بزرگترین نعمت های خداوند می باشد. وجود امنیت برای انسان در اجتماع مانند وجود اکسیژن است در هوا، به طوری که حضرت ابراهیم (علیه السلام) پس از بنای کعبه اوّلین چیزی که از خداوند درخواست کرد امنیت شهر مکّه بود.  حضور زنان در اجتماع امری انکار ناپذیر است. این حضور زمانی مؤثر و مفید است که همراه با امنیت و آرامش خاطر باشد. عواملی که امنیت زنان را در اجتماع تأمین می کند به دو دسته ی درونی و بیرونی تقسیم می شوند. امنیت و آرامش زنان در جامعه زمانی تأمین می گردد که زنان عفاف و دوری از خودنمایی را در رفتار و کردار و گفتار خود به کار ببندند. تعصب مردان نسبت به نوامیس خود و دیگران، پاسدار حرمت و کرامت زنان در اجتماع است. امنیت و سلامت زنان در اجتماع با وجود حیا و خودداری از انجام کارهای زشت و ناپسند تأمین می گردد. آسودگی و آرامش نفس زنان در اجتماع  با پوشش مناسب و پرهیز از هرگونه خودنمایی و طنّازی حاصل می شود، ازدواج و تشکیل خانواده نقش بسزایی در تأمین امنیت زنان در اجتماع دارد. و مانع از افتادن آنان در دام انحرافات جنسی می گردد. امنیت و آرامش خاطر زنان جامعه با وجود قانون، مقرارات و اجرای این قوانین توسط دستگاه قضایی تأمین می گردد. امنیت زنان در اجتماع موجب شکوفایی استعدادهای بانوان، پیشرفت و توسعه جامعه، کاهش فساد و جنایت و ناهنجاری های اجتماعی، افزایش نظم و انضباط اجتماعی، افزایش امنیت روانی بانوان، افزایش احساس رضایتمندی و نشاط اجتماعی می گردد.

کلیدواژه: امنیت، اجتماع، امنیت اجتماعی، زنان

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
 [ 03:56:00 ق.ظ ]




 

 

انتظار حرکت است

انتظار سکون نیست

انتظار رها کردن و نشستن برای اینکه کار به خودی خود صورت بگیرد، نیست

انتظار حرکت است

انتظار آمادگی است این آمادگی را باید در وجود خودمان، در محیط پیرامون خودمان حفظ کنیم.

مقام معظم رهبری مدظله العالی

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت, مهدویت  لینک ثابت
[شنبه 1395-09-20] [ 08:01:00 ب.ظ ]




 

علم بهتر است یا ثروت

پیامبر اکرم(صل الله علیه و آیه و سلم) در شأن و منزلت علی (علیه السلام) فرمودند: «من شهر علمم و علی باب آن»  (تحف العقول، ص ۴۳۰)

جمعی از منافقین چون این سخن را شنیدند به آن حضرت حسادت کردند. نقشه کشیدند بلکه بتوانند با پرسش‌های خویش علی (علیه السلام) را درمانده کنند.  نقشه آنها این بود که ده نفر از میانشان جداگانه نزد حضرت بروند و بپرسند: آیا علم بهتر است یا مال؟ و به چه دلیل؟ اگر پاسخ هر کدام از آنها را یکسان داد فهمیده می شود که علم او اندک است. 

یکی پس از دیگری آمدند و هر کدام از آن حضرت چنین سؤال کردند: علم بهتر است یا مال؟ چرا؟ 

حضرت در پاسخ اولی فرمود: علم، زیرا میراث انبیاء است، ولی مال میراث قارون و هامان و فرعون و عاد و شداد است. 

در پاسخ دومی فرمود: تو باید مال را حفظ کنی ولی علم تو را حفظ می‌کند. 

در پاسخ سومی فرمود: ثروتمند دشمنان بسیار دارد ولی عالم دوستان بسیار دارد. 

در پاسخ چهارمی فرمود: مال با استفاده از آن کاسته می‌شود، ولی با استفاده از علم بر آن افزوده می‌شود. 

در پاسخ پنجمی فرمود: صاحب مال به صفاتی مانند بخل و لئامت خوانده می‌شود اما از صاحب علم با احترام و تجلیل نام برده می‌شود.

در پاسخ ششمی فرمود: در مال ترس دزدیده شدن هست ولی در مورد علم چنین ترسی نیست. تا ده نفر که جواب هر کدام را متفاوت دادند.

دهمین نفر نزد دوستان خود بازگشت و پاسخ علی (علیه السلام) را برای آنها بیان داشت.  در این وقت همه آنها گفتند که خدا و رسولش راست گفتند و بی تردید علی (علیه السلام) باب همه علوم است.  

در این هنگام حضرت فرمود: سوگند به خدا تا زنده هستم اگر همه مردم تا پایان روزگار از من بپرسند در پاسخ آنها درمانده نمی‌شوم و به هر کدام پاسخی جداگانه غیر از پاسخی که به دیگری داده ام خواهم داد.  ️

منبع: شیخ یوسف بحرانی، کشکول، ج ۱، ص ۲۶

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: قرآن عترت, فرهنگی, مذهبی, اخلاق  لینک ثابت
[جمعه 1395-09-12] [ 11:25:00 ب.ظ ]




حلول ماه مبارک ربیع الاول را که ماه ولادت نبی مکرم اسلام حضرت محمد بن عبداللَّه و یکی از مقاطع تاریخی بزرگ برای کل بشریت است، تبریک عرض میکنیم. در روز اول ربیع الاول هجرت پیغمبر واقع شده است؛ از مکه به مدینه که مبدأ تاریخ هجری مسلمانان است. این ماه هم ربیع‌المولود است، هم ربیع‌الهجره است. بعضی از اهل معرفت و اهل سلوک معنوی معتقدند که ماه ربیع‌الاول، به معنای حقیقی کلمه، ربیع حیات است، ربیع زندگی است؛ زیرا در این ماه، وجود مقدس پیامبر گرامی و همچنین فرزند بزرگوارش حضرت ابی‌عبداللّه جعفربن‌محمدالصّادق ولادت یافته‌اند و ولادت پیغمبر سرآغاز همه‌ی برکاتی است که خدای متعال برای بشریت مقدر فرموده است.

 

ما که اسلام را وسیله‌ی سعادت بشر و راه نجات انسان میدانیم، این موهبت الهی مترتب بر وجود مبارک پیغمبر است که در این ماه اتفاق افتاد.  حقیقتاً باید این میلاد عظیم را مبدأ همه‌ی برکاتی دانست که خدای متعال جامعه‌ی بشری را، امت اسلامی را، پیروان حقیقت را به آن سرافراز کرده است.

(بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس وحدت اسلامی در 17 ربیع الاول 1434)

 

این خاطره‌های تاریخی برای امت اسلام بسیار بزرگ و ارزشمند است. امروز هم در دنیای به اصطلاح مدرن، با ترتیباتی که در میان ملتها وجود دارد و سابقه نداشته است، همچنان امت اسلامی و مردم مسلمان در سراسر جهان از این خاطره‌ها الهام میگیرند؛ درس میگیرند. در هر نقطه‌ی از دنیا که مسلمانی زندگی میکند که گوینده‌ی «لااله الا اللَّه» و «محمد رسول اللَّه» است، با یاد ولادت آن بنده‌ی برگزیده و سرآمد انسانها، در این ماه در خود احساس شعف میکند. عشق به نبی مکرم اسلام در دل یکایک مسلمانهاست. 

 

لذاست که شما می‌بینید امروز که جبهه‌ی استکبار جهانی درصدد تضعیف اسلام است، وجود مبارک پیامبر را هدف قرار میدهد. صهیونیستها و دولتهائی که زیر نفوذ صهیونیسم هستند، دستگاه استکبار و در رأس آنها آمریکای جنایتکار، وقتی میخواهند با امت اسلامی دربیفتند و با اسلام معارضه کنند، آماج حمله‌ی خودشان را نبی معظم و مکرم اسلام قرار میدهند. این به چه معناست؟ 

 

این به خاطر این است که یاد آن بزرگوار، نام آن بزرگوار، ولادت آن بزرگوار، هجرت آن بزرگوار، حکومت ده ساله‌ی آن بزرگوار در مدینه و یکایک اقدام و تعلیم و آموزش آن بزرگوار، امروز برای مسلمانها، اگر تدبر بکنند و تأمل بکنند، یک درس است؛ گشایشِ یک درِ بازی به سوی زندگی است. پیغمبر الهام‌بخش است برای امت اسلامی. چون این را میدانند؛ چون از بیداری امت اسلامی میترسند؛ چون از قدرت جامعه‌ی یک میلیارد و پانصد میلیونی مسلمان در سرتاسر عالم وحشت دارند، در مقابل پیغمبر صف‌آرائی میکنند. رحمة للعالمین را، منشأ عظیم‌ترین خیرات و برکات برای بشریت را در مطبوعاتشان، در زبان سیاستمدارانشان، در کتاب‌نوشتنهایشان، به وسیله‌ی مزدورانشان مورد اهانت قرار میدهند. 

 

این باید ما مسلمانها را بیدار کند؛ بفهمیم که در وجود پیامبر، در شخصیت پیامبر، در خاطرات زندگی پیامبر، در هجرت پیغمبر، در جهاد پیغمبر، در سیره‌ی پیغمبر، در درسهای قولی و عملی پیغمبر، چه گنجینه‌ی عظیمی برای مسلمانها نهفته است. ما از این گنجینه اگر استفاده کنیم، امت اسلامی به آنچنان موقعیتی خواهد رسید که نتوانند دیگر به او زور بگویند؛ نتوانند او را زیر فشار قرار بدهند؛ نتوانند او را تهدید کنند؛ این درس است برای ما.

بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با اقشار مردم 68/12/22

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[پنجشنبه 1395-09-11] [ 01:51:00 ب.ظ ]




اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[چهارشنبه 1395-09-10] [ 03:59:00 ب.ظ ]




امام حسن(علیه السلام) در ضمن مناظره با معاویه و یارانش فرمود: شما را به خدا قسم می‌دهم آیا نمی‌دانید که علی(علیه السلام) در همان مریضی که رسول خدا(صلح الله علیه و آله) در آن وفات فرمود، بر رسول خدا(صلح الله علیه و آله) وارد شد،

پس رسول خدا(صل الله علیه و آله) گریه کردند. علی(علیه السلام) پرسید: یا رسول الله چرا گریه می‌کنید؟ رسول  خدا(صل الله علیه و آله) فرمودند: به خاطر این که می‌دانم، در قلب های برخی از مردان امت من نسبت به تو کینه‌هایی هست که تا وقتی از تو جدا نشوم، آن ها را آشکار نمی‌کنند.

منبع: احتجاج طبرسی، ج۱، ص۲۷۳

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
 [ 01:09:00 ق.ظ ]




قالَهُ وَ هُوَ يَلِى غَسْلَ رَسُولِ اللَّهِ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ- وَ تَجْهِيزَهُ: بِأَبِى أَنْتَ وَ أُمِّى يا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ ما لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَ الْأَنْباءِ وَ أَخْبارِ السَّماءِ، خَصَصْتَ حَتّى صِرْتَ مُسَلِّياً عَمَّنْ سِواكَ، وَ عَمَمْتَ حَتّى صارَ النّاسُ فِيكَ سَواءً. وَ لَوْلا أَنَّكَ أَمَرْتَ بِالصَّبْرِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْجَزَعِ ‏لَأَنْفَدْنا عَلَيْكَ ماءَ ‏الشُّؤُونِ‏، وَ ‏لَكانَ‏ ‏الدَّاءُ ‏مُماطِلًا، وَ ‏الكَمَدُ ‏مُحالِفاً، وَ ‏قَلّاً لَكَ وَ لكِنَّهُ ما لا يُمْلَكُ رَدُّهُ، وَ لا يُسْتَطاعُ دَفْعُهُ، بِأَبِى أَنْتَ وَ أُمِّى، اذْكُرْنا عِنْدَ رَبِّكَ، وَ اجْعَلْنا مِنْ بالِكَ.
پدر و مادرم فداى تو اى رسول خدا! با مرگ تو رشته ه‏ائی بريد كه در مرگ ديگران نبريد، با مرگ تو رشته پيامبرى، و فرود آمدن پيام و اخبار آسمانى گسست، مصيبت تو، ديگر مصيبت ديدگان را به شكيبايى واداشت، و همه را در مصيبت تو يكسان عزادار كرد، اگر به شكيبايى امر نمیكردى، و از بیتابى نهى نمی فرمودى، آنقدر اشك میريختم تا اشكها تمام شود، و اين درد جانكاه هميشه در من می‏ماند، و اندوهم جاودانه می‏شد، كه همه اينها در مصيبت تو ناچيز است. چه بايد كرد كه زندگى را دوباره نمیتوان باز گرداند، و مرگ را نمی‏شود مانع شد، پدر و مادرم فداى تو! ما را در پيشگاه پروردگارت ياد كن، و در خاطرات نگهدار.

نهج البلاغه خطبه 226

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[دوشنبه 1395-09-08] [ 06:45:00 ب.ظ ]




بسیارى از مردم معتقدند که روح مناعت هاشمى که همواره چون عقابى بلند پرواز، قله‌هاى مرتفع را به زیر پَر دارد، با رفتار حسین(علیه السلام) متناسب‌تر است تا رفتار حسن(علیه السلام). و این یک نگرش ابتدایی و سطحى و دور از عمق و دقت است.      

امام حسن(علیه السلام) نیز در دیگر موقعیت‌ها و صحنه‌هاى زندگیش همان هاشمى شکوهمند و بلند پروازى بود که در افتخارات، همپا و همطراز پدر و مادر خود محسوب می‌شد و این هر سه نمونه‌ي کامل و مثال عالى مصلحان مسلکى تاریخ بودند و آنگاه هر یک از ایشان جهادى و رسالتى و نقشى مخصوص خود داشت که از اعماق شرائط موجود و اوضاع و احوال او سرچشمه می‌گرفت و هر یک در جاى خود چه از لحاظ شکل جهاد و چه از لحاظ شکوه و مجد و چه از لحاظ پیگیرى حق از دست رفته‌ي مغصوب، عملى مبتکرانه و بى‌سابقه بود.

نوشیدن جام شهادت در موقعیت امام حسین و حفظ سرمایه‌ي زندگى بوسیله ي صلح در موقعیت امام حسن، بعنوان دو نقشه و دو وسیله براى جاودان داشتن مکتب و محکوم ساختن خصم، تنها راه حلهاى منطقى و عاقلانه‌اي بودند که با توجه به مشکلات هر یک از دو موقعیت، از انجام آنها گزیرى نبود و جز آنها راه دیگرى وجود نداشت، هر یک از این دو راه در ظرف خود، برترین وسیله‌ي تقرب بخدا و امتثال فرمان او بود. هر چند که از لحاظ دنیوى چیزى جز محرومیت به همراه نداشت و باز هر یک پیروزى حتمى و قاطعى بود که در طى تاریخ جلوه‌ي خود را آشکار ساخت، گرچه در حین وقوع جز محرومیت و از دست دادن قدرت، مظهرى نداشت.           

این دو فداکارى: نثار کردن جان در ماجراى حسین و چشم پوشى از حکومت و قدرت در داستان حسن، آخرین نقطه‌اي است که رهبران مسلکى در نقش ها و رسالت‌هاى انسانى و مجاهد تبار خود بدان رسیده‌اند. قدرت حاکم در دوره‌ي هر یک از این دو برادر، یگانه عاملى بود که شرائط خاصى از لحاظ دوستان و یاوران و شرائط خاصى از لحاظ دشمنان و معارضان براى وى ایجاد کرده بود که به شرائط آن دیگرى شباهتى نمی‌داشت و بدیهى است که دو گونگى شرایط، لازمه‌ي طبیعى‌اش دو گونگى شکل جهاد و در نتیجه، دو گونگى پایان و فرجام ماجرا بود.

وضع خاص هر یک از لحاظ دوستان و یاوران           

خیانت دوستان کوفى در ماجراى امام حسین، براى وى گام موفقیت آمیزى بود در راه رسیدن به آن شکوه و موفقیت درخشان تاریخى ولى خیانت همین جمع، در ماجراى امام حسن - در مسکن و مدائن - ضربت مهلکى بود که صفوف او را متلاشى ساخته و حالت آمادگى براى جهاد را از وى گرفت.       

توضیح آنکه: حادثه‌ي بیعت شکنى کوفیان نسبت به حسین(علیه السلام) پیش از آن بود که وى آماده‌ي جنگ شده باشد و به همین دلیل بود که سپاه کوچک ولى یکپارچه ي وى در آن هنگام که براى نبرد آماده شد از شائبه هر گمانى که موجب دغدغه باشد بر کنار و به سپاهیان فداکار امامى که داراى هدف ها و ایده آل‌هاى بزرگ است کاملا شبیه بود. در حالی که در ماجراى امام حسن عامل اصلى نومیدى آن حضرت از پیروزى نظامى، همان سپاهى بود که دو سوم نفراتش از میدان گریخته و بازیچه‌ي دسیسه هاى معاویه گشته و جبهه امام حسن را در دستخوش هرج و مرج و آشوب و عصیان ساخته بودند. از این جا می‌توان کاملا پذیرفت که یاران و دوستانى که با امام حسن بیعت کرده و همچون سپاهیانى مجاهد در اردوگاه وى حضور یافتند و سپس بیعت را شکسته و بسوى دشمن گریخته و یا بر امام خود شوریدند،

از آن کسانی که بیعت برادرش امام حسین را پیش از روبرو شدن با آن حضرت شکستند، بدتر و خطرناکتر بوده‌اند. بنابراین، حسین پس از آنکه حوادث کوفه، یاران او را در بوته آزمایش افکنده و نیک و بد آنان را از یکدیگر جدا و ممتاز ساخته بود، سپاهى فراهم آورد که - با همه کوچکى - از لحاظ اخلاص و فداکارى ممتازترین سپاهى بود که تاریخ به یاد دارد. ولى حسن حتى در میان شیعیان با اخلاص خود نیز نمی‌توانست یاورانى که از هر جهت مورد اطمینان وى باشند فراهم آورد چه - همانطور که در فصول قبل بیان شد - آشفتگى و هرج و مرج چندان در اردوگاه وى همه گیر شده بود که اساسا امکان ادامه ي کار وجود نداشت. و چه تفاوتى از این بالاتر، میان وضع دوستان و یاوران آن دو برادر؟

وضع خاص هر یک از لحاظ دشمن

دشمن امام حسن، معاویه بود و دشمن امام حسین، یزید و براى روشن شدن تفاوت میان این پدر و پسر، شهادت تاریخ که پسر را (کودنى احمق) و پدر را (هشیارى تیزبین) - و به گمان بعضى: نابغه‌اي در تیز هوشى - معرفى کرده، بسنده است.         

حدسى که امام حسن در مورد فرجام کار خود با دشمن تاریخى اش معاویۀ بن ابى سفیان بن حرب می‌زد و دور نمایی که از وضع آینده خود در صورت درگیرى با معاویه، مشاهده می‌کرد، کاملا معقول و به واقع نزدیک بود. به گمان قوى دنباله‌ي این جنگ به بزرگترین فاجعه و قاطعترین ضربت نسبت به اسلام کشیده مى‌شد و بالاخره عواقب آن با نابودى آخرین فردى که دل در گرو طرز فکر اصیل اسلام و مکتب علوى داشت، خاتمه مى‌یافت.

ولى امام حسین براى نفى این حدس در مورد خودش، کافى بود بیاد آورد که دشمنش بچه‌ي ناز پرورده‌اي است که به هیچ وجه از عهده حل مشکلات و مهار کردن امواج مخالف و بکار بستن نقشه هاى وسیع بر نمى‌آید و آنچه در ماجراى خلافت و درگیرى با رقیبان از نظر او مهم است آن است که سلطنتى با خزائن فراوان در اختیار او قرار گیرد، گو آن که از نظر آبرو و اعتبار چنان باشد که «اخطل» شاعر –به روایت بیهقى– روبروى او بدو بگوید: «حقا که دین تو همچون دین دراز گوش است بل، که تو از هرمز کافرترى!»        

 منبع: کتاب صلح امام حسن (علیه السلام) نوشته ی شیخ راضی آل یاسین، ترجمه شده توسط مقام معظم رهبری

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت, صفر  لینک ثابت
 [ 12:35:00 ق.ظ ]




 

کتاب صلح امام حسن (علیه السلام) نوشته شیخ رازی آل یاسین یکی از جامع‌ترین آثار موجود پیرامون ماجرای صلح امام حسن(علیه السلام) است، در 474 صفحه به بررسی تحلیلی شرایط پیش از آغاز جنگ میان امام و معاویه و دلایل پذیرش پیشنهاد صلح از جانب امام حسن(علیه السلام) پرداخته است.  رهبری چند سال قبل از پیروزی انقلاب کتاب صلح امام حسن(علیه السلام) نوشته شیخ رازی آل‌یاسین را ترجمه کردند و در آنجا تعبیر شکوهمندترین نرمش قهرمانانه تاریخ را برای صلح امام حسن(علیه السلام) به کار بردند.

در این اثر نویسنده سعی کرده به دور از هرگونه تعصب و از طریق استدلال‌های منطقی به بسیاری از شبهات و سوال‌های پیرامون دلایل پذیرش صلح از جانب امام حسن(علیه السلام) پاسخ دهد و مخاطب خود را با استناد به اسناد تاریخی و استدلال‌های عقلی قانع کند.      

این اثر دارای سه بخش است که در بخش اول به مرور اجمالی زندگی امام حسن(علیه السلام) و جایگاه معنوی ایشان پرداخته است و در فصل دوم به بررسی موقیت سیاسی دوران آغاز خلافت امام(علیه السلام) و شروع جنگ با معاویه پردخته است. فصل سوم نیز در ارتباط با قرارداد صلح امام و معاویه و مفاد این پیمان است.         

نویسنده در فصل آخر کتاب به سراغ مقایسه میان شرایط امام حسن(علیه السلام) و شرایط امام حسین(علیه السلام) رفته و برخی از تفاوت‌های میان شرایط این دو امام و دلایل تصمیم هرکدام برای صلح و جنگ را توضیح داده است.          

فارغ از قلم و نگاه استدلالی نویسنده، از ترجمه خوب و روان آن توسط مقام معظم رهبری نیز نباید غافل شد. ترجمه‌ای که باعث شده، مخاطب ایرانی این اثر بهتر بتواند با آن ارتباط برقرار کند.          

کتاب «صلح امام حسن(علیه السلام)» را دفتر نشر فرهنگ اسلامی منتشر کرده است و تاکنون بیش از هشت بار تجدید چاپ شده است.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: فرهنگی, صفر  لینک ثابت
 [ 12:29:00 ق.ظ ]




بسم الله الرّحمن الرّحیم

حادثه‌ی تلخ و اندوهبار شهادت دهها نفر از زوّار ایرانی و غیر ایرانی حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام در عراق و نیز حادثه‌ی دردناک تصادف قطار که به جان‌باختن و آسیب‌دیدگی جمعی از مسافران و زوّار حضرت ابی‌الحسن‌الرضا علیه‌السلام انجامید، اینجانب را همچون دیگر هم‌میهنان و خانواده‌های عزادار، مصیبت‌زده کرد. در حادثه‌ی اول، گروههای جنایتکار و شقاوت‌بار تکفیری که راه‌پیمائی عظیم اربعین و امنیت بی‌نظیر زائران حسینی، چشم آنان را کور و توطئه‌های خباثت‌آلود آنان را خنثی کرده است، به انتقام بزدلانه و فجیع دست زدند و بار دیگر چهره‌ی خبیث و مَنیّت پلید خود را به همه نشان دادند. از مناطق دیگر جهان همچون نیجریه و پاکستان و افغانستان نیز خبرهای تلخ و تکان‌دهنده از جنایات هم‌مسلکان آنها می‌رسد و خطر جریان تکفیری و دولت‌های حامی آنان را بار دیگر به همه‌ی مسلمانان و دلسوزان گوشزد می‌کند. در حادثه‌ی دوم نیز قصور یا تقصیر و بی‌تدبیری دست‌اندرکاران خانواده‌هائی را داغدار کرد و موجب جان‌باختن و آسیب‌دیدگی جمعی از مردم عزیزمان شد. اینجانب ضمن طلب رحمت و مغفرت الهی برای درگذشتگان و دعا برای شفای آسیب‌دیدگان و عرض تسلیت به خانواده‌های آنان، از مسئولان و دست‌اندرکاران در هر دو بخش داخلی و خارجی می‌خواهم که از این حوادث دردناک به آسانی عبور نکنند و دغدغه‌ی حلّ ریشه‌ئی این مصائب و امثال آن از مسائل مردم را در صدر اولویت‌های خود قرار دهند و اکنون نیز همه‌ی تلاش خود را برای علاج مصدومان و انتقال جان‌باختگان و کاستن از مصائب داغداران به کار برند.

سیّد علی خامنه‌ای ۶ آذر ۱۳۹۵

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[شنبه 1395-09-06] [ 02:17:00 ب.ظ ]




اهمیت کتابخوانی در اسلام به‌ قدری است که معجزه پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) از نوع کتاب است و در این کتاب مقدس هم اولین آیاتی که بر پیامبر(صل الله علیه و آله) نازل شده با امر به خواندن و کلماتی از قبیل کتاب، قلم و علم همراه شده است و بدین ترتیب نقطه‌ آغاز رسالت و دعوت اسلامی بر مبنای خواندن و مطالعه شکل گرفت. با توجه به اهمیت کتاب و کتابخوانی در دین مبین اسلام نمایشگاه نرم افزار در مدرسه علمیه فاطمه الزهرا (سلام الله علیها) خفر برگزار گردید.  در این نمایشگاه علاوه بر آشنایی با نرم افزار های مختلف، طلاب با روش استفاده از نرم افزارهای روایی، تفسیری، جستجوی کتابخانه ای و…  آشنا شدند.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[پنجشنبه 1395-09-04] [ 11:55:00 ب.ظ ]




استاد شهید آیت‌الله سیدمحمدباقرصدر این دسته‌های عزاداری خار چشم ستمگران است. همین هیئت‌ها و شعائر هستند که بذر محبت حسین علیه السلام و اسلام را در دل نسل‌های [مختلف] کاشته‌اند. باید با تمام توان برای حفظ این شعائر تلاش کنیم، هرچند برخی از آن‌ها نیازمند ترمیم و اصلاح هستند.

منبع: السيرة والمسيرة في حقائق ووثائق، ج٣، ص٣٢۵

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت, محرم  لینک ثابت
 [ 07:22:00 ب.ظ ]




دولت کنونی آمریکا در قضیه توافق هسته‌ای تخلف های متعددی تا الان انجام داده است؛ تازه ترینش تمدید تحریم ده ساله است, اگر این تحریم بشود قطعا نقض برجام است و بدانند قطعا جمهوری اسلامی در برابر آن واکنش نشان خواهد داد. بسیج یک پدیده شگفت آور دوران انقلاب بود و امام خمینی از طرف پروردگار ملهم شده بود این پدیده را بوجود بیاورد. بدین معنا که سرنوشت انقلاب را بسپارد به دست جوان ها. از برنامه‌های دشمن درمورد بسیج، “نفوذ” و” ایجاد خطوط موازی و رقیب درست کردن برای بسیج و افسران جنگ نرم” است، باید مراقب بود. راهپیمایی عظیم و باشکوه اربعین حقیقتا یک پدیده عظیم تاریخی و الهی است و نشاندهنده این است که این راه، راه عشق همراه بصیرت است باید این نعمت را شکرگزاری کرد و شکرش به این است که آن روحیات، برادری، مهربانی و آن توجه به ولایت که در حال پیاده روی داشتید را حفظ کنید.

برخی از محورهای بیانات امروز رهبر معظم انقلاب در دیدار با بسیجیان

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت, بسیج  لینک ثابت
[چهارشنبه 1395-09-03] [ 08:41:00 ب.ظ ]




بسمه تعالی فقیه و عالم بزرگوار مرحوم مغفور آیت‌الله آقای حاج سید عبدالکریم موسوی اردبیلی رحمت‌الله علیه دارفانی را وداع گفته و به لقاءالله پیوستند. این ضایعه را به خاندان گرامی و فرزندان محترم و همه شاگردان و ارادتمندان و مقلدان ایشان تسلیت عرض میکنم.  ایشان علاوه بر تلاشهای علمی و فقهی، در دوره‌ئی دشوار مسئولیت سنگین ریاست قوه‌ی قضائیه‌ی جمهوری اسلامی را بر دوش داشتند و در همه‌ی حوادث و قضایای مهم دوران حیات مبارک امام راحل در شمار فعالان و خدمتگزاران برجسته‌ی کشور به شمار میرفتند. فعالیتهای فرهنگی و تاسیس دبیرستان و دانشگاه نیز صفحات مهمّی از زندگی پربار این عالم بزرگوار را تشکیل میدهد. متضرعانه از خداوند متعال مسألت میکنم که روح ایشان را مشمول رحمت و فضل خود قرار دهد و عمل صالح ایشان را مقرون اجر جزیل سازد و با اجداد طاهرینش محشور فرماید.

سید علی خامنه‌ای۳آذر۱۳۹۵

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
 [ 08:33:00 ب.ظ ]




هنوز هم که هنوز است علت موافقت فرمانده را نمیدانم! نمیدانم چرا پذیرفت که دشمنش با ما تا عراق بیاید و در طول مسیر، احساس امنیت کند؟! آن مرد حتی از دلاوری ها و نقشه هایی که برای مبارزه با ما در سر داشت سخن میگفت و کیف میکرد! با چه آب و تاب عجیبی هم میگفت!
بعد از مدتی که به عراق رسیدیم فرمانده به او گفت: مرد عراقی! اینجا هم عراق! بفرمایید! برو!
آن مرد هم که تازه فهمیده بود فرمانده کیست و چه محبتی در حق او کرده، با دهان باز و تعجب فراوان، ما را ترک کرد و به طرف اردوگاه خودشان حرکت کرد! به همین سادگی! حتی برنگشت پشت سرش را نگاه کند! شاید هم من توقع بی جا داشتم که فکر میکردم هر کس مدتی با مومنین و رزمندگان زندگی کند، حتما از این رو به آن رو میشود و تحول در او رخ میدهد!

یکی از بچه ها میگفت: «دو سه بار قصد جانش را کردم اما هر بار که میخواستم نقشه ام را عملی کنم، فرمانده سر راهم سبز میشد و مرا منع میکرد. راستی فهمیدی از چه سلاحی حرف میزد؟!»

اجازه ادامه سخنش ندادم. دلم آشوب تر شده بود و احساس میکردم اعتماد به نفسم خیلی ضعیف تر شده است. اگر اشتباه نکنم هر روز جلسه بصیرت افزایی داشتیم اما چه فایده؟! من که گوش نمیدادم. با اینکه ردیف اول و دوم هم نشسته بودم اما ترس و تردید در وجودم به هم تنیده شده بود و تنها کاری که میکردم این بود که فقط سر تکان میدادم و سخن سخنرانان را تایید میکردم!

نمیدانم چند نفر دیگر مثل من بودند اما اتفاقاتی افتاد که فهمیدم خیلی هم تنها نیستم و دیگران زیادی هستند که مثل من، بلکه بدتر از من فکر میکنند. کسانی که مثل خود من، حتی کلام نافذ و چشمان گیرای فرمانده هم حریف ترس و شک و تردیدشان نشده و معلوم نیست در فکرشان چه میگذرد؟!

بگذریم.
بچه هایی که با فرقه ها و نحله های داغ سیاسی آشنا بودند چندین بار در طول روز با فرمانده جلسه مشورتی داشتند. این آمار این جلسات مشورتی را فقط ما داشتیم. چرا که یکی دو حلقه نزدیک به دفتر فرماندهی بودیم. ولی از مفاد آن دیدارها و جلسات شورای مشورتی اطلاعی نداشتیم. تا اینکه روز بیست و یکم ذی الحجه، وارد منطقه «زرود» شدیم.

«زرود» منطقه ای ریگزار بود که با «ثعلبیه» و «خزیمه» سه ضلع یک مثلث جغرافیایی کاملا استراتژیک تشکیل میدادند. به گونه ای که هیچ کاروان اعم از زیارتی و سیاحتی و نظامی و یا هیچ نیروی زمینی نبود که در امور بین المللی خود، سر و کارش به این مسیر نیفتاده باشد و یا در این منطقه، مانور نظامی و عملیاتی نداده باشند.

دستور رسید که از پیش از ظهر تا حداقل عصر، در آن منطقه بمانیم اما حالت آمادگی خود را برای ادامه مسیر و پیش روی به عمق خاک عراق حفظ کنید.
من دقیقا کنار فرمانده نشسته بودم. نماز را خوانده بودیم و در صدد تدارک مختصر نهاری بودیم که یکی از بچه های آشنا به فرق و ادیان، به طرف فرمانده آمد و سرش را نزدیک تر آورد و خیلی آرام به فرمانده گفت: «آقا! رصد شد. در نزدیکی ماست. از حالات استقرارشان پیداست که قصد ماندن طولانی مدت ندارند!»

با شنیدن این کلمات، قلبم داشت از حلقم بیرون میزد. نمیدانستم چه خبر است. تا فرمانده خواست از جای خود بلند شود، من هم بلند شدم اما فرمانده گفت: شما همین جا بمان! نهار که میل کردید با شما کار دارم!

فرمانده حتی اجازه نداد که قاصدی که این خبر را آورده بود با ایشان از خیمه بیرون برود. فقط لحظه رفتنشان رو به تعدادی از بچه ها کردند و گفتند: «آماده باشید! میهمان داریم! غذای میهمان را کنار غذای من بگذارید!»

ما چند نفر که می دانستیم چه خبر است اما نمی دانستیم میهمان ما کیست، فقط به یکدیگر نگاه میکردیم و هیچ حرفی نمیزدیم. شاید نیم ساعت نشد که فرمانده برگشت اما کسی با او نبود!
گفتم: آقا جان پس کو میهمانتان؟!
گفت: روزی او را کسی به جز خودش نمیخورد. نگرانش نباش!
ادامه دارد…
@mohamadrezahadadpour

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: مناسبت  لینک ثابت
[دوشنبه 1395-09-01] [ 08:28:00 ب.ظ ]
 
   
 
مهمان امام