نقل شده از عُنوان‌ بَصری‌ که حضرت‌ صادق (علیه السلام) فرمود‌: چه‌ میخواهی‌؟! عرض‌ کردم‌: از خداوند مسألت‌ نمودم‌ تا دلت‌ را بر  من‌ منعطف‌ فرماید، و از علمت‌ به‌ من‌ روزی‌ کند. و از خداوند امید دارم‌ که‌ آنچه‌ را که‌ درباره حضرت‌ شریف‌ تو درخواست‌ نموده‌ام‌ به‌ من‌ عنایت‌ نماید.

حضرت‌ فرمود: علم‌ به‌ آموختن‌ نیست‌. علم‌ فقط‌ نوری‌ است‌ که‌ در دل‌ کسی‌ که‌ خداوند تبارک‌ و تعالی‌ اراده هدایت‌ او را نموده‌ است‌ واقع‌ می شود. پس‌ اگر علم‌ می خواهی‌، باید در اوّلین‌ مرحله‌ در نزد خودت‌ حقیقت‌ عبودیّت‌ را بطلبی‌؛ و بواسطه عمل‌ کردن‌ به‌ علم‌، طالب‌ علم‌ باشی‌؛ و از خداوند بپرسی‌ و استفهام‌ نمایی‌ تا خدایت‌ ترا جواب‌ دهد و بفهماند.

گفتم‌: ای‌ شریف‌! فرمود: بگو: ای‌ پدر بنده خدا ( أبا عبدالله‌ )! گفتم‌: ای‌ أبا عبدالله‌! حقیقت‌ عبودیّت‌ کدام‌ است‌؟

حضرت فرمود: سه‌ چیز است‌:

۱- این که‌ بنده خدا برای‌ خودش‌ درباره آنچه‌ را که‌ خدا به‌ وی‌ سپرده‌ است‌ مِلکیّتی‌ نبیند؛ چرا که‌ بندگان‌ دارای‌ مِلک‌ نمی‌باشند، همه اموال‌ را مال‌ خدا می‌بینند، و در آنجایی که‌ خداوند ایشان‌ را امر نموده‌ است‌ که‌ بنهند، می گذارند؛

۲- و این که‌ بنده خدا برای‌ خودش‌ مصلحت‌ اندیشی‌ و تدبیر نکند؛

۳- و تمام‌ مشغولیّاتش‌ در آن‌ منحصر شود که‌ خداوند او را بدان‌ امر نموده‌ است‌ و یا از آن‌ نهی‌ فرموده‌ است‌.

 

منبع: علامه مجلسی، بحارالانوار، باب علم

اشتراک گذاری این مطلب!

موضوعات: فرهنگی, علمی
[سه شنبه 1395-10-21] [ 10:25:00 ب.ظ ]